Nu ik hier
in uw oksel gekruld lig
bonst mijn hart in jouw borst
en omgekeerd,
maar hun kloppen klinkt als huilen.
Een beetje.
We soezen de dag in,
zoenen met gesloten lippen.
Net een film.
Maar wanneer we slapen
zwijgt mijn piekeren.
Voor even.
Wie was dat? Wat deed hij daar?
"Mijn feest!" (Mijn lief!)
"Dat had ik van u nooit verwacht..." (Omdat ik het van u verwacht.)
Toch voel ik nog jouw ogen
mijn blozen
jouw grijnzen
om mijn ontvlambaarheid.
Je maakt me oud,
houdt me jong,
voedt tranen aan mijn ogen,
die onvermijdelijk overstomen.
Maar alles op zijn tijd.
zondag 28 augustus 2011
donderdag 25 augustus 2011
Tu Veux Ou Tu Veux Pas
En alles ligt weer voor het rapen. Nu de zon weer even schijnt, is mijn doorregende gevoel van reddeloosheid even op te bergen. We staan voor een nieuw begin. Een nieuwe adem door onze longen.
Hoe zoet kan het zijn om de tijd te voelen wegtikken terwijl je hart angstig en verrukt klopt tot de avond valt, en je jezelf kan bewijzen. Tegenover anderen, die al in je geloven, tegenover jezelf, aan wie je hernieuwd vertrouwen verschuldigd bent. La vie, elle peut être douce, à condition que tu la pousse dans la bonne direction! Tu veux ou tu veux pas? Moi, je veux.
Wat volgt is onvermijdelijk en onvoorspelbaar.
Hoe zoet kan het zijn om de tijd te voelen wegtikken terwijl je hart angstig en verrukt klopt tot de avond valt, en je jezelf kan bewijzen. Tegenover anderen, die al in je geloven, tegenover jezelf, aan wie je hernieuwd vertrouwen verschuldigd bent. La vie, elle peut être douce, à condition que tu la pousse dans la bonne direction! Tu veux ou tu veux pas? Moi, je veux.
Wat volgt is onvermijdelijk en onvoorspelbaar.
vrijdag 3 juni 2011
Abonneren op:
Berichten (Atom)